लूका ८:२८-३६
शुभप्रभात। मेरो नाम जोन फास्ट हो र म आज तपाईंहरूसँग येशूको रूपान्तरणको बारेमा कुरा गर्न यहाँ आएको छु, जुन लूका ८:२८-३६ मा भेटिन्छ। पछिल्लो पटक जब म तपाईंहरूसँग बोलें, तपाईंहरूले मलाई तपाईंको जीवनको सबैभन्दा ठूलो आँधीबारे थोरै कुरा कागजमा लेखेर दिनुभयो। अरलीन र म ती सूचीका लागि प्रार्थना गर्दै आएका छौं, र अब हामी तपाईंको जीवनसँग केही हदसम्म जडान महसुस गर्छौं। ती आँधीहरूमा धेरैपटक उल्लेख गरिएको एउटा कुरा थियो — परमेश्वरको इच्छा बुझ्ने बारेमा। "परमेश्वरले मेरो जीवनबाट के चाहनु भएको छ?" "उहाँले मलाई के गर्न भन्नु भएको छ?" म तपाईंलाई अहिले नै भन्न चाहन्छु कि यस प्रश्नको उत्तर हाम्रैभित्रबाट सुरु हुन्छ। वास्तवमा यो एउटा यात्रा हो। यसलाई साँघुरो तर सुखद मार्गमा हिँडाइ भनेर भन्न सकिन्छ। यो यात्रा हामी एक्लै गर्दैनौं — हामी येशूसँगै हिँड्छौं।
छिल्लो पटक म तपाईंहरूसँग २६ फेब्रुअरीमा बोलेको थिएँ। त्यही दिन तपाईंहरूले आफ्नो जीवनका “आँधीहरू” बारे मलाई नोट लेखेर दिनुभएको थियो।
त्यो सन्देश हामीले गालिलीको समुद्र किनारमा येशूसँग समाप्त गरेका थियौं, एउटा निकै आँधी आउने रातपछि।
जब येशू र उहाँका चेलाहरू ताल पार गरिरहनु भएको थियो, एक भयानक आँधी आयो र डुंगा डुबाउने खतरा भयो।
तर त्यो सबै भइरहेको बेलामा, येशू डुंगाको तल सुतिरहनु भएको थियो।
चेलाहरू डरले थरथर काँपी उहाँलाई उठाए। उनीहरू डराउँथे कि येशू पनि उनीहरूसँगै डुब्नु होला र केही थाहा नपाई जानु होला।
उनीहरूले बोलाउँदा येशू उठ्नुभयो, उठेर बस्नुभयो, उभिनुभयो र आँधीलाई सम्बोधन गर्नुभयो।
उहाँले हावालाई गाली गर्नुभयो, अनि त्यो रोकियो। उहाँले छालाहरूसँग बोल्नुभयो, अनि ती शान्त भए।
चेलाहरू त्यो आँधी र त्यसपछि भएको अद्भुत घटनाबाट डरले भरिए।
केही डर त आँधी गएपछि मात्र आयो, किनभने उनीहरूले येशूलाई एकदम नयाँ दृष्टिमा देख्न थाले।
धार्मिक यहूदीहरू भएर, उनीहरूलाई थाहा थियो कि केवल परमेश्वरले मात्र हावा र छालालाई नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्छ।
तर येशू—उनीहरूका साथी—ले हावा रोक्नुभयो र छालाहरू शान्त गर्नुभयो!
उहाँ परमेश्वर नै हुनुहुन्छ!
त्यो घटनापछि, येशूले आफ्ना चेलाहरूसँग गालिल क्षेत्र वरिपरि धेरैपटक हिंड्नु भयो। उहाँले त्यो ताल पनि धेरैपटक पार गर्नुभयो।
उहाँले धेरै अद्भुत चमत्कारहरू गर्नुभयो र मानिसहरूलाई परमेश्वरको राज्यको बारेमा शिक्षा दिनुभयो।
बिस्तारै धेरै मानिसहरू उहाँको कुरामा रुचि राख्न थाले।
त्यसैले जब येशू उत्तरतिर बसेर केही समय विश्राम गर्न बेत्सैदा नामको सहर जानुभयो, ती मानिसहरू उहाँलाई फेरि पनि पछ्याए।
फेरि पनि येशूले तिनीहरूलाई निको पार्नुभयो, दुष्ट आत्माहरू निकाल्नुभयो, र आफूलाई सोच्ने मौका नदिई उनीहरूको आवश्यकताहरू पुरा गर्नुभयो।
बेलुका पर्दै जाँदा, उहाँका चेलाहरू चिन्तित भए कि ती मानिसहरू भोक र थकानले घर फर्कन सक्दैनन्।