1. परिचय
1.1. पुनरुत्थान साँच्चै नै महत्त्वपूर्ण छ? आजको दिनमा हामीलाई पुनरुत्थान किन यति जरुरी छ? धेरै मानिसहरू यसप्रति उदासीन छन्, तर धेरैले स्वीकार गर्छन् कि येशू मरे र तेस्रो दिन उठ्नु भयो। तर तिनीहरूले यसलाई पृथ्वी सूर्यको वरिपरि घुम्ने तथ्य जस्तै एउटा सामान्य सत्यको रूपमा मात्रै लिन्छन्। उनीहरूले यसको व्यक्तिगत प्रभावबारे प्रश्न गर्दैनन्।
1.2. अब मृत्युलाई सीधै सामना गरौं: पुनरुत्थान हुनको लागि पहिले मृत्युनै हुनुपर्छ। यदि मृत्यु छैन भने, पुनरुत्थान पनि हुँदैन। यदि पुनरुत्थान छैन भने मृत्यु निरर्थक लाग्न सक्छ। मैले मेरो जीवनमा मृत्यु र त्यसका परिणामहरूको सामना गर्नुपरेको छ: मैले होस्पिसमा भ्रमण गरेको छु, रोगीहरूलाई भेटेको छु, आफन्तजनहरूलाई सान्त्वना दिएको छु, परिवार र साथीहरूमा मृत्यु देखेको छु, र धेरै अन्त्येष्टि तथा स्मृति सभाहरू सञ्चालन गरेको छु। मृत्यु सबैलाई आउँछ; कोही पनि यसबाट बच्न सक्दैन। सामान्यतया, यो दीर्घ जीवनपछि आउँछ तर कहिलेकाहीँ यो अल्पकालीन र आश्चर्यजनक हुन्छ। त्यस्ता मृत्युहरूले हामीलाई गम्भीर प्रश्नहरू सोध्न बाध्य बनाउँछ। म अझै सम्झन्छु एक युवा केटीको मृत्यु जसकी आमा हाम्रो साथी थिइन्। स्मृति सभा शान्त वातावरणको हुन्छ तर जब २० को उमेरमा कोही जान्छ भने त्यो निकै भावनात्मक हुन्छ। हामी एकसाथ शोक गर्न भेला हुन्छौं, यो बुझेर कि उसको जीवनमा यति धेरै सम्भावना थियो जुन अब पुरा हुने छैन। यस्ता अवसरमा बोलेका कुराहरू अत्यन्तै सोचविचार गरेर भन्नुपर्छ। यदि मृतकहरूका लागि पुनरुत्थान नै नहुने हो भने म के भन्ने थिएँ?
1.3. अब व्यक्तिगत बनौं: के हामीले कहिल्यै सोच्यौं कि कुनै दिन हाम्रो मुटु धड्कन रोक्नेछ र हामी मर्नेछौं? १ राजा २:२ मा, दाऊदले सुलैमानलाई आफ्नो मृत्युसैयामा बोलाउँछ र उसलाई भन्छ: “म पृथ्वीका सबै मानिसहरू जस्तै बाटो लाग्न लागेको छु। साहसी बन, आफूलाई पुरुष देखाऊ, र परमेश्वरको आज्ञा पालन गर, उहाँका बाटोहरूमा हिँड, उहाँका विधिहरू पालना गर।” दाऊद एक असल राजा हुन सक्छन् तर उनी एक असफल पति र लापरवाह पिता थिए। उनको परिवारमा धेरै कुराहरू गलत भएका थिए। उनीहरू एकअर्कामा विश्वास गर्दैनथे, षड्यन्त्र, हत्या र विद्रोह पनि भएको थियो। तर दाऊदलाई मृत्युको डर थिएन। मेरो कुरा के हो भने: मृत्युपछि हामीसँग आशा र सकारात्मक सोचको आधार छ? वा शंका मात्रै?
1.4. मृत्युबाट उठेका अन्य व्यक्ति: येशू पहिलो व्यक्ति होइन जसले मृत्यु जित्नुभयो। एलियाले विधवाको छोरा उठाए, एलिशाले शुनेम्नी स्त्रीको छोरा उठाए, अनि येशूले तबिथा र लाजरलाई उठाउनुभयो। त्यसो भए येशूको पुनरुत्थान किन विशेष हो? ती सबै फेरि मरे, तर येशू फेरि कहिल्यै मर्नुभएन। दोस्रो कुरा, उहाँको पुनरुत्थानलाई ‘पहिलो फल’ भनिन्छ।
2. पुरानो करार
2.1. पुरानो करार र मृत्युपछि जीवन: सधैं स्पष्ट थिएन। एक ठाउँमा भनिएको छ “प्रभुको घरमा सदासर्वदा बस्नेछु” (भजन २३);
तर सबैभन्दा स्पष्ट कुरा दानियलमा पाइन्छ:
“धेरै जना माटोमा सुतिरहेका मानिसहरू ब्यूँझनेछन्, कोही सधैंको जीवनको लागि, अरू सधैंको लाज र तिरस्कारको लागि” (दान १२:२)।
तर यसको आधारमा हामी कसरी थाहा पाउने कि हामी लाजको लागि उठ्ने कि सधैंको जीवनको लागि? म यो कुरा उठाउँछु किनभने धेरै अविश्वासीहरूमा कुनै सुनिश्चितता हुँदैन। धेरैले यो विशेष गरी जीवनको अन्तिम चरणमा महसुस गर्न थाल्छन्। उनीहरू अनिश्चितता अनुभव गर्छन् र यसले उनीहरूमा असुरक्षा ल्याउँछ, किनभने निश्चितता नभएपछि छोड्न गाह्रो हुन्छ।
3. ख्रीष्ट पहिलो फल हुनुहुन्छ (15:20)
3.1. पूरानो नियमको अर्थ: लेवी २३:१२–१४ मा परमेश्वरले मोशालाई भन्नुहुन्छ कि उहाँका लागि पहिलो फलको गाभा ल्याओस्, जसमा दोषरहित भेंडा र अन्नको चढाव पनि समावेश हुनुपर्छ।१२ पदमा लेखिएको छ: “तिमीहरूले गाभा हल्लाउने दिन, एक वर्षको दोषरहित भेंडा यहोवाको लागि होमबलिको रूपमा चढाउनेछौ … एक सुगन्धित अन्नबलि पनि …” १४ पदमा लेखिएको छ: “तिमीहरूले तिमीहरूको परमेश्वरलाई अर्पण नगरेसम्म रोटी वा पोलिएको वा ताजा अन्न नखाओ।”यो बलि चढाउनु अघि खाँदा मिल्दैन। यसबाट हामी बुझ्न सक्छौं कि हामीले प्राप्त गरेका सबै कुराहरू परमेश्वरको हातबाट आएको हो भन्ने स्वीकारको रूपमा हामी फर्काउँछौं। यो अभ्यास काइन र हाबेलको समयदेखि नै सुरू भएको हो। काइनले जमिनको फल चढाएका थिए, तर हाबेलले आफ्नो गाईबस्तुबाट पहिलोपटक जन्मेको र चिल्लो भाग चढाएका थिए। परमेश्वरले काइनको चढाव स्वीकार गर्नुभएन।यसबाट हामी बुझ्न सक्छौं कि बलिदानी भावनाले भरिएको चढाव हाम्रो आत्मिक पहिचानको हिस्सा हो। हामी केवल दिनको लागि होइन, हामीले पाएको उत्तम चढाउने हो।
3.2. नयाँ नियमको अर्थ: पावलले यो सिद्धान्तलाई अगाडि बढाउँछन्। पूरानो नियममा हामीले दिएको भए पनि, नयाँ नियममा हामीले पाउने कुरा मुख्य हो। येशूको पुनरुत्थानलाई पावलले “भविष्यको पूर्ण फसलको ग्यारेन्टी” भनी वर्णन गर्छन्।
यो एक प्रारम्भिक अंश हो जुन ठूलो फसलको संकेत हो। त्यसैले जब हामी येशूको पुनरुत्थान हेर्छौं, हामी बुझ्छौं कि यो वाचा हो—उहाँसँग हुनेहरूको ठूलो संख्याको पहिलो उपहार हो। तर, केही मानिसहरू येशूसँग होइन, उहाँबाट टाढा हुने गरी पुनरुत्थित हुनेछन्।
4. ख्रीष्टसँग पुनरुत्थान (15:22)